ഒരു ഗീതമെന്റെ മനസ്സില് വരുന്നുണ്ടതു , നീ വരാതെങ്ങനെ മുഴുവനാകും.
ഒരു നിറം ചുവരില് വരഞ്ഞു നീ നിറയാതെ, പകരുന്നതെങ്ങനെ ചിത്രമായി.
ഇരുളില് നിന്സ്നേഹസുഗന്ധം കലരാതെ, പുതുമകളെങ്ങനെ പുലരിയാകും.
വെറുതെ വെറുതെ നീ കിനാവില് കുളിരാതെ, കതിരുകളെങ്ങനെ പവിഴമാകും.
പ്രണയമേ നിന് ചിലമ്പണിയാതെയെങ്ങനെ, കടലേഴുതിരകളാല് കഥകളാടും.
പ്രിയതമേ നിന്സ്പര്ശമില്ലാതെയെങ്ങനെന്, വ്യഥിതമാം ജീവനിന്നമൃതമാകും.
ഹരിതമാമെന്റെ മനസ്സില് നീ വാസന്ത, സുരഭിയാം തെന്നലായ് വീശിടുമ്പോള്
സരളമായൊരുഗാനമാകുമീഭൂമിയാ, മരണവുമതുകേട്ടു നില്ക്കുമല്ലോ
ഹൃദയമേ നീ പുണര്ന്നീ നിഴല്ക്കുത്തിനെ, നിറജീവദീപമായ് ദീപ്തമാക്കൂ.
ഡി. വിനയചന്ദ്രന്
No comments:
Post a Comment